Alles al gezien in Parijs, Milaan en Rome? Helemaal klaar met New York en Dubai? Wij ook! Wij willen échte rust en eens geen bekenden tegenkomen als we op vakantie zijn. Oplossing: retourtje ruimte!

De Spaanse costa’s barsten uit hun voegen, Thailand is zo onderhand één grote strandtent, zelfs op de Mont Blanc is het dringen geblazen in vakantietijd. Next step: de ruimte. Gespecialiseerde touroperators zien in het heelal niet alleen zwarte gaten, maar vooral ook een gat in de markt. Alleen dan zonder de warmte en het overvolle strand. Wie op vakantie naar de ruimte wil, moet vooral uit zijn op de unieke ervaring van het gewichtloos zijn, de G-krachten van de ruimteraket en het feeërieke uitzicht op de aarde.

De wereld kent op dit moment slechts een handjevol toeristen die rondjes om de aarde gedraaid hebben. Vijf, om precies te zijn, en dat is net iets meer dan één procent van alle mensen die ooit in de ruimte geweest zijn (489). Die ruimtetoeristen zijn allemaal multimiljonairs. Sommigen verlieten de atmosfeer zelfs al meerdere keren, zoals de Hongaarse softwaregoeroe (en voormalig Microsoft-topper) Charles Simonyi. Twintig miljoen dollar telden zij neer voor een tiendaagse spacereis naar het International Space Station (ISS), inclusief ruimteraketretourtje. Een rondzweefvakantie die weinigen zich (vooralsnog) kunnen veroorloven.

Sinds 2004
Wie de ruimte in wil, hoeft niet per se helemaal naar het ruimtestation op 435 kilometer hoogte te vliegen. Verschillende bedrijven, waaronder het Britse Virgin Galactic, bieden een eenvoudiger – en betaalbaarder – alternatief aan. Vijf jaar geleden kocht Richard Branson’s troetelkind al het eerste commerciële ruimtevaartuig, de SpaceShipOne, en in 2004 gingen de eerste piloten al de ruimte in – zij het voorzichtig, want ze stopten net boven de honderd kilometer boven het aardoppervlak, het officiële begin van de ruimte. Inmiddels zijn we alweer een model verder: SpaceShipTwo. Wanneer het toestel de lucht in gaat (verwacht: 2010), kunnen er zes passagiers mee. Kosten: een slordige 100.000 dollar pp. Een van de genomineerden om die eerste trip mee te maken, is internetondernemer Michiel Mol. Hij heeft een persoonlijke uitnodiging op zak van sir Richard Branson himself, maar Mol weet niet of hij erop in gaat. Hij heeft vrouw en kinderen thuis zitten in Blaricum, vandaar. “Maar,” zo vertrouwt hij Penthouse toe, “het lijkt me wél geweldig om de aarde vanuit de ruimte te zien.”

Willen we op de SpaceShipTwo aanmonsteren, dan beginnen we onze vakantie met een training. Net als een straaljagerpiloot stappen we in een centrifuge; een grote draaiarm met aan het eind een stoel, die als een waanzinnige wordt rondgezwaaid. Extreme kermis! Doel: onze lichamen leren omgaan met G-krachten. We hebben er natuurlijk niets aan als we op weg door de atmosfeer flauwvallen en pas weer bijkomen op aarde. De training duurt drie dagen. Naast de zwaartekrachttraining in de centrifuge, mogen we ook vast wennen aan de gewichtsloosheid. We maken een paraboolvlucht. Dat lijkt in alles op een achtbaan: een vliegtuig vliegt steil omhoog en keert op het hoogste punt de neus weer naar de aarde. Tijdens dat moment op het hoogste punt, zijn we gewichtsloos.

Na de training zijn we klaar om de ruimte in te gaan. Maar terwijl échte astronauten worden gelanceerd met een aantal grote raketten onder zich, stijgen wij met de ruimtevakantietoestellen van Virgin Galactic in eerste instantie gewoon op als een vliegtuig. De SpaceShipTwo bungelt onder een groter vliegtuig/ een ruimtevlieger, de White Knight, die ons tot een hoogte van vijftien kilometer brengt en dan het ruimteschip loslaat. Bedankt voor de lift! Vlak na de ontkoppeling schieten we met een fikse steekvlam vooruit en omhoog. Binnen tachtig seconden breekt de SpaceShipTwo door de ruimtebarrière op een slordige tachtig kilometer hoogte. Snelheid: 2500 km/uur, meer dan twee keer de snelheid van geluid. Uiteindelijk gaat de vlucht tot honderd kilometer boven het aardoppervlak: het begin van het heelal. We zijn drie uur onderweg en in totaal vijf minuten gewichtloos.

Spacehotels in aanbouw
Leuk, zo’n vlucht naar het begin van de ruimte, maar als je toch al een bak geld betaalt om in het heelal te komen, wil je er ook wel een tijdje blijven. Wij tenminste. Een hotel in de ruimte dan maar? Geen enkel probleem, volgens onderzoekers. Willen spacetripjes echt the next big thing worden, dan móéten ze er zelfs komen. En dan het liefst wel een maatje groter dan het voetbalveldgrootte International Space Station, dat sinds 2001 tot nu voor vijf bezoekers als ruimtehotel dienst heeft gedaan.
In 2012 moet zo’n ruimtehotel, Galactic Suite, zijn deuren al open gooien. Aan luxe geen gebrek: gewichtloze zwembaden waarin we als het ware door een kamer vol zwevende waterbelletjes glijden, speciale ruimtepakken waarmee bezoekers tegen muren op kunnen klimmen als Spiderman, en ruimtekamers met tapijtmuren zodat we lekker languit rechtop liggend naar buiten kunnen kijken. Het belangrijkste uitzicht: de aarde. Vanuit een ruimtehotel op een slordige 435 kilometer hoogte duurt een rondje draaien om de aarde zo’n anderhalf uur. Altijd iets nieuws te zien dus. En al helemaal handig als je vrouwelijk gezelschap van romantische zonsondergangen houdt. Door de verschillende draaisnelheden van het hotel en de aarde, hebben we per dag zestien zonsopkomsten en zonsondergangen.
Kosten: een slordige vier miljoen voor een verblijf van drie dagen, inclusief retourtje.
U wilt het nóg exclusiever? Dat kan. Een ruimtewandeling (a raison van 15 miljoen dollar) of een retourtje maan. De Russische ruimtevaartmaatschappij Roskosmos biedt dat laatste samen met ruimtereisbureau Space Adventures aan. Eerst een weekje kamperen in het ISS, en daarna een achtdaagse vlucht rond de maan. Quanta costa? 100 Miljoen dollar. Maar wat wij dan wel weer een beetje cheap vinden: dat is zonder landing op de maan zelf.

Retourtje ruimte: 10.000 dollar
Vooralsnog richten ruimtereisbureaus, waaronder het Nederlandse Your Galaxy, zich op de bovenlaag van de bevolking. Salarisindicatie: meer dan 250.000 euro per jaar. Wereldwijd zijn er zo’n 9,5 miljoen mensen die dat per jaar opstrijken en volgens onderzoekers zou twaalf procent van hen interesse hebben in een ruimtereisje. Ergo: er valt genoeg te verdienen. Maar om de grote markt te kunnen bedienen moeten uitstapjes naar de ruimte toch echt goedkoper. Japanse ondernemers vermoeden dat het kan en zij mikken op het aanbieden van een retourreis naar het begin van de ruimte voor 10.000 dollar. Marktwerking en meer onderlinge concurrentie moeten voor die prijsdaling gaan zorgen. Volgens de meest recente internationale ruimtewetten, die sinds 1 januari 2008 van kracht zijn, mag iedereen die het wil en kan betalen ruimteschepen lanceren. In New Mexico wordt al flink geklust aan het eerste ruimtevliegveld, een zogenaamd spaceport. Ook in Zweden en Singapore liggen plannen klaar. De business is booming, of gaat dat in ieder geval op korte termijn doen, volgens de drie Nederlandse pioniers, Arno Wielders, Joost Wouters en Joep de Jong. Zij plannen eenzelfde spaceluchthaven, de Caribbean Spaceport, op het vliegveld van Curaçao. Welke ruimtemaatschappij de vluchten vanaf de Caribbean Spaceport moet verzorgen is nog niet bekend. De vluchten vanaf het ‘Nederlandse’ ruimtevaartvliegveld zijn de korte variant: stukje omhoog, even rondzweven en weer terug. Het boeken van dergelijke vluchten, via Virgin Galactic, kan al sinds 2005. Ruim driehonderd ruimtetoeschouwers staan in de wacht, inclusief de Nederlandse studente Betty Veenman, die de reis won bij radiozender Q-Music. Als alles goed gaat begint het lanceren dus in 2010. Penthouse houdt u op de hoogte. Outer space, here we come.


Kader: Sex in space
Hotels zijn er maar voor één ding: sex. Ja, óók ruimtehotels. We zien ernaar uit dat Space Hilton de deuren opent want zwevende sex staat bij Penthouse hoog op het verlanglijstje. Probleem kan zijn dat je elkaar in het vuur van de strijd kwijtraakt, je bent immers gewichtloos en zonder de druk van de zwaartekracht kun je zomaar een andere kant op drijven. De oplossing: het 2-Suit, een pak waar twee geliefden tegelijk in kunnen kruipen. Het bestaat uit twee losse, éénpersoons ruimtepakken die aan elkaar vastgemaakt kunnen worden, waarna ‘bepaalde delen’ zich laten wegvouwen voor harde actie. Je zweeft dus samen door de ruimte, maar verliest elkaar niet uit het oog. Space! Ook leuk: de mogelijkheid het 2-Suit van binnen uit strakker te trekken en het aan te passen voor verschillende standjes. Het pak absorbeert lichaamsvocht, dat anders in gewichtsloosheid rond zou gaan zweven, en voor je het weet krijg je dan je eigen zaad in je eigen gezicht. Een uniek cumshot, dat wel.
Het 2-Suit is oorspronkelijk ontworpen om opdrachten voor twee astronauten te versimpelen. Dat het sexuele mogelijkheden blijkt te bieden is nu mooi meegnomen. Mocht de mensheid ooit de rest van het heelal gaan koloniseren, dan is een dergelijk pak geen overbodige luxe.


Kader: Liften?
Op vakantie naar de ruimte? Daar hebben we in de toekomst wellicht niet eens een ruimteschip voor nodig. Bradley Edwards, wetenschapper van Eureka Scientific in Californië, denkt dat het binnen twaalf jaar moet lukken om grote kabels of buizen vanaf het aardoppervlak in de ruimte te hangen – of beter, om kabels als een soort palen de ruimte in te steken. Ze moeten dan uit zichzelf blijven staan door de verschillende zwaartekrachten in de ruimte die allemaal aan de kabel trekken. Maf: zo’n enorme kabel vanaf de aarde, honderden kilometers de ruimte in. Hoe groot en breed dergelijke palen moet worden, en waar ze zouden moeten komen staan, is nog niet bepaald. De kabel kan ook gekoppeld worden aan een ruimtehotel. Via de kabel kunnen dagelijks ruimtewerktuigen honderden en zelfs duizenden kilometers de ruimte in getakeld worden, met een gemiddelde snelheid van 350 km/uur. Werkt dat, dan is het niet eens zo’n gek idee om ook mensen omhoog te brengen. Fictie? Nog wel, maar volgens Edwards is het praktisch gezien mogelijk.


Kader: Woninkje kopen op een andere planeet
Wil de mensheid het uiteindelijk overleven, dan moeten we verder kijken dan een ruimtehotel. Dan moeten we er gewoon helemaal gaan wonen. Al is het maar omdat de ruimte hier op aarde ooit op raakt door het konijnengedrag van de mens. Voor deze eeuw voorbij is, moeten we delen van outer space hebben gekoloniseerd, vindt dr. Jacco Hoekstra, decaan van de faculteit Lucht- en Ruimtevaarttechniek van de TU Delft. Hij denkt vooral aan de maan, of Mars. Die bieden de meeste potentie voor de nabije toekomst. Hoekstra staat niet alleen in zijn opvatting. Ook de in een rolstoel gekluisterde Stephen Hawking, docent aan de Universiteit van Cambridge, ziet het als een noodzakelijk iets. Verschilletje met Hoekstra: Hawking wil dat de mensheid verkast naar een compleet ander melkwegstelsel. Hoe we dat gaan doen? Wie het weet, mag het zeggen?


Kader: Boeken?
Zin gekregen in een vakantie naar outer space? Geen last van de kredietcrisis? Hier zijn ruimtevakanties te boeken of te organiseren:
- Your Galaxy (YourGalaxy.nl)
- Space Adventures (SpaceAdventures.com)
- Planet Space (PlanetSpace.org)
- SpaceX (SpaceX.com)
- Virgin Galactic (VirginGalactic.com)
- Bigelow Aerospace (BigelowAerospace.com)
- Armadillo Aerospace (ArmadilloAeroscape.com)
- Scaled Composites (Scaled.com)